بهترين سخن در عالم سخن، از بهترينها و يا در مورد بهترينهاست. آنجا كه سخن از بهترينها در خصوص بهترينها باشد، جزو سخنان بينظير ميگردد.
آنچه در اين كتاب ميآيد، مصداق بارز و صادق براي يك اثر بينظير است، زيرا در اين كتاب سخنان اميرالمؤمنين علي 7 را در خصوص پيامبر اعظم حضرت محمد 9 بررسي خواهيم كرد. وجود اقدس اين دو گهر تابناك كه در افلاك مثل و مانندي ندارند، در سلسلة شريفة پاكان و خاصان جزو بهترينها هست. از اين رو وقتي گوينده اميرالمؤمنين باشد و گفتار در مورد اميرِ اميرالمؤمنين يعني حضرت فخر بشر خاتم رسولان و اشرف انبيا، يقيناً آن كلام، خيرالكلام ميگردد كه مثل و مانندي برايش يافت نميشود و مصداق آية شريفة «لَيْسَ كَمِثْلِه شَيٌ» خواهد شد.
اگر پيامبر اكرم 9 نميفرمود كه «يا علي! خدا را نشناخت جز من و تو. مرانشناخت جز خدا و تو. تو را نشناخت جز خدا و من»، باز از مطالعة قرآن و نهجالبلاغه هر انسان آگاه و باانصافي خود به مضمون اين كلام شريف پي ميبرد.
در مورد خدا و رسولش سخنان زيادي گفته شده و كتابهاي فراواني نوشته شده است ولي هيچكدام از آنها با كتاب نهجالبلاغه قابل مقايسه نيست. بدين جهت گفتهاند كه اميرالكلام، كلام الامير است. حضرت اميرالمؤمنين در همة زمينهها براي انسان امروز امير است. در ايمان اميرالمؤمنين، در عرفان اميرالعرفا، در حكمت اميرالحكما، در خلافت اميرالخلفا و در كلام اميرالكلام بوده و همتائي ندارد.
وصف پيامبر اعظم 9 از دست كسي برآيد كه دستپروردة اوست؛ واصف پيامبر آن است كه وارث اوست. كمالات و مقامات پيامبر را هركسي قدرت درك ندارد، از اين رو قدرت درج نيز ندارد. حقايق وجودي ذات اقدس رسول اعظم تنها براي انسان عظيمالقدري چون دستپروردة او ميسر است كه دل و ديدهاش به دست دلبرش بوده و به بركت اين تعليم و تربيت خاص، تمام وجودش محو وجود پيامبر شد و تمام عقل و عشق را با هم جمع نمود.
اي علي كه جمله عقل و ديدهاي شمهاي واكو از آنچه ديدهاي
چشم تو ادراك غيب آموخته چشمهاي ناظران بردوخته
تو ترازوي احدخو بودهاي بل زبانة هر ترازو بودهاي
باز باش اي باب رحمت تا ابد بارگاه ماله كفواً احد
پيامبر اعظم (ص) در نهج البلاغه 
